Opona, to produkt zbudowany z różnych materiałów i choć z zewnątrz tego nie widać, to kryje w sobie złożoną konstrukcję i wiele zabezpieczeń. Opona musi być odporna na ścieranie i uszkodzenia, dobrze przylegać do nawierzchni i słabo się nagrzewać. Zapewniać właściwe przenoszenie ciężaru pojazdu, sił napędu, hamowania i skrętu, a także podstawową amortyzację w czasie jazdy.

Opony można podzielić na:

- letnie,

- zimowe,

- terenowe,

- błotno - śniegowe.

Ze względu na kształt bieżnika podział opon mamy następujący:

1) slicki – są to opony z bardzo delikatną rzeźbą bieżnika, lub pozbawione go w ogóle, wykazują najmniejsze opory toczenia i dlatego wykorzystywane są głównie podczas wyścigów samochodowych i motocyklowych. Przystosowane są do jazdy na twardych, gładkich nawierzchniach i asfalcie. Zaprojektowane są w taki sposób, by maksymalnie przylegały do podłoża. W związku z brakiem kanalików i lameli do odprowadzania wody, nie nadają się na mokre nawierzchnie, ponieważ nie są w stanie odprowadzić wody spod opony i gwarantują tym samym aquaplaning.

2) rowkowe – bieżnik z układem płytkich rowków, które jednak nie wpływają na zwiększenie oporów toczenia, ale dzięki nim opona charakteryzuje się lepszą przyczepnością do podłoża. Zapewniają również odprowadzenie wody. Rowki mogą być ustawione równolegle lub ukośnie do kierunku jazdy i te ostatnie lepiej pozbywają się wody.

3) klockowe – opony z wydatnym bieżnikiem. Wiele odmian, charakteryzuje się miejscem umieszczenia klocków. Ponieważ stosowane są do samochodów terenowych, które poruszają się po zmiennym podłożu to zadaniem klocków jest utrzymanie odpowiedniej przyczepności do nierównej powierzchni. Pokaźne klocki mogą znajdować się na brzegach opony w zwartym szeregu lub być rzadko rozmieszczone i sprawdzać się na podłożu błotno – piaskowym, pozbywając się skutecznie grudek błota czy kamyków. Grube klocki wpływają na spore tarcie, które powoduje utratę energii pojazdu i tym samym zwiększa zużycie paliwa, dlatego opon klockowych nie stosuje się w codziennej jeździe.

4) kolcowe – opony z metalowymi kolcami, które służą do jazdy po śniegu i lodzie. Jak sama nazwa wskazuje, kolce wystają z bieżnika, znacząco podnosząc przyczepność takiej opony, która dosłownie wgryza się w nawierzchnię, znacząco obniżając ryzyko wpadnięcia w poślizg. W Polsce zakazane do stosowania podczas codziennej jazdy nawet podczas dużych opadów śniegu.

5) deszczowe – opony ze specjalnie dobranym wzorem bieżnika, który zapewnia bardzo wydajne odprowadzanie wody spod kół i zabezpiecza przed hydroplaningiem. Kiedy samochód porusza się po mokrej nawierzchni opona pcha przed sobą taflę wody. Woda posiada swoje określone ciśnienie hydrodynamiczne, które wzrasta, kiedy następuje jej zderzenie z bieżnikiem opony. Gdy nacisk opony na podłoże zrówna się z ciśnieniem wody, opona nie daje rady już jej pchać przed sobą i może zacząć się na niej unosić. Tym samy zostaje przerwany jej kontakt z podłożem. Dochodzi do utraty przyczepności.

6) błotno - śniegowe – mieszanka gumowa wykorzystana do produkcji, zapewnia większą elastyczność i miękkość tych opon. Specyficzny bieżnik, odpowiednio wyprofilowany zapewnia dobrą przyczepność w trudnych warunkach jazdy po śniegu czy w błocie pośniegowym.

7) nordyckie – lub potoczna nazwa używana w Polsce, to opony lodowe. Sprawdzają się doskonale w bardzo trudnych zimowych warunkach pogodowych, ale w krajach, gdzie zima jest wyjątkowo sroga, np.: w Rosji czy Skandynawii. Trakcje na lodzie czy śniegu pomagają utrzymać klocki bieżnika ułożone kierunkowo. Jest również zwiększona ilość umieszczonych na bieżniku lameli, które zapewniają dobrą przyczepność na gładkich ośnieżonych lub oblodzonych powierzchni.